اينكه كارهاى اختيارى بسيارى داريم كه از راه گزاف انجام گرفته و در دنباله آنها غايتى يافت نمىشود مانند بازيها و حركات بيهوده كودكان و مانند بازيهائى كه از روى عادت با سر و صورت و دست مىكنيم و مانند نفسهائى كه بىفكر مىكشيم و جز آنها و آيا در غير مورد افعال اختياريه اين همه كارهاى بىشمار كه در جهان هستى و در گاهواره طبيعت انجام مىگيرد در حالى كه كمترين شعورى در آنها سراغ گرفته نشده باز هم غايت دارند و آيا خداى جهانيان در آفرينش جهان غايت داشته و دارد پاسخ اين پرسشهاى سه گانه مثبت است و اينك توضيح مىدهيم . در مورد كارهاى بيهوده و گزاف با تامل كمى مىتوان بغايت و آرمان پى برد زيرا لزوم ندارد كه هر غايت غايت اجتماعى